Als je op m'n site komt, krijg je eerst een groot geel vlak met m'n logo en een te maken keuze tussen Nederlands en Engels.
Met een aanbevolen screensize van 1024 x 768 pixels...
Dat logo met dat Engeltje (een gravure en ik maak helemaal geen gravures...) is een lang verhaal.
Dat geel vond ik gewoon mooi en onderscheidend en die screensize is omdat veel schermen vroeger, ik spreek over twintig jaar terug of zo, nog heel klein waren...
Druk je op bijvoorbeeld Nederlands dan krijg je dit:
Links alle onderwerpen en rechts een groot, zwart en vooral leeg vlak.
Dat is omdat ik niet wilde dat je computer plaatjes gaat laden die je misschien helemaal niet wil zien.
En dat laden duurde vroeger, via een modem, want dit is 'opa vertelt', best wel heel lang met wat grotere plaatjes.
Daarom moet je eerst een keuze maken uit de onderwerpen in die gele kolom.
Kies je bijvoorbeeld Kappie, dan krijg je dit:
Allemaal kleine thumbnails om je, opnieuw, eerst een keuze te laten maken voordat je de grotere,
zwaardere en tragere versie gaat laden:
En tot overmaat van ramp zijn de eerste acht onderwerpen in die kolom allemaal strips, die ik, op Kappie na, al heel lang niet meer maak.
Helemaal onderaan staan de onderwerpen die wel actueel zijn, zoals bijvoorbeeld Illustraties:
Dat hele verhaal van hier boven zat me al heel lang dwars en ik durfde eigenlijk niet goed
meer naar mijn site te verwijzen als er gevraagd werd naar voorbeelden van m'n werk...

De afgelopen zomer leek me een prima tijd om met hulp van m'n dochter daar eens wat aan te doen: www.bertvandermeij.nl
____________________________________
'Plaatje van de Week', blog, Bert van der Meij, illustraties, kijkje in de keuken, making of, praatje, informatief
Daar zit ie dan... 'en plein air' !
Heel even was dat 'en plein vrees', maar dat ging wonderwel snel over.
Toen was het 'm'n draai vinden' ... waar zet ik m'n ezeltje, waar m'n verfspullen, links of rechts, hoe hoog m'n doekje...

Maar het gekste was om iets te schilderen dat constant verandert...
Je schildert die blauwe stukken in de lucht, en als je dan even achteroverleunt, zie je dat die stukken blauw alweer ergens anders zijn of zelfs helemaal verdwenen.
Nog idioter was het licht, want door die wolken was er dan weer zonlicht en dan weer niet en had ik een lichtgelig/oker/bruin, en dan weer een donkerbruin/grijs/zwart zand te schilderen.
Om over de zee nog maar niet te spreken... ik heb nu ondertussen drie keer zitten schilderen en telkens moest ik aan het einde maken dat ik wegkwam omdat het water om m'n enkels dreigde te gaan spoelen...
Wordt vervolgd... denk ik...
Back to Top