The Making Of #14: De Cover...

 terug


Wat zet je op de Cover?
Een goeie vriend van mij zei ooit dat als je Elvis met een naakte vrouw erop zette, het boek altijd goed zou verkopen.
Maar ja, Rembrandt is geen Elvis, en op dat geheime schilderij zou best een naakte vrouw kunnen staan, maar dat schilderij krijg je nergens te zien want anders zou het natuurlijk niet meer geheim zijn...
Dus leek het me wel wat om een van de spannendste scene's uit het verhaal erop te zetten: die waar Jan Lievens het Geheime Schilderij onder ogen krijgt.
Wat me daar ook wel aan beviel was dat die scene zich bij maanlicht in het atelier van Rem afspeelt, dus lekker veel blauw. Blauw boek met gele letters, lekker.
Schetsje gemaakt zoals die in het boek voorkomt, met veel beweging, Jan botst echt op Rem, met van die 'beweegstreepjes' zoals die in strips voorkomen.
Hm...
Nog een schetsje gemaakt, maar dan vlak na die botsing, dus Jan rustend op het hoofd van Rem....
Hm...
M'n dochter Sanne komt uit school m'n werkkamer inlopen.
"San, wat vindt jij van deze tekeningetjes voor de voorkant van m'n boek?"
"Hm...ik vind die linkse het best geloof ik.... alhoewel, hij is ook wel een beetje gek."
"
Ik: "Waarom?""
Sanne: "Nou, dat-ie zo beweegt de hele tijd".
Bingo, alweer de spijker op de kop, dat kind timmert wat af bij mij.
Er is iets raars met strip en beweging: het kan niet. Een plaatje kan niet bewegen. Dus suggereer je beweging, met streepjes, vonkjes en weet ik wat.
Omdat je in een strip van plaatje naar plaatje gaat met je ogen, lijkt het te werken (beetje kort door de bocht, maar allah). En op zo'n cover lukt het niet.

Nee, zo ging het niet echt.
Sanne had gewoon voorkeur voor die stilstaande versie.
En ik ook.

Klaar.

terug...