The Making Of #7: Zoek de acht verschillen...

 volgende


Vorige keer schreef ik over hoe, als de tekeningen eenmaal aan de wand hangen, de fouten erin mij meer en meer in het oog springen.
Dan is het hoog tijd om het geheel eens nauwkeurig na te lopen, onderwijl aantekeningen makend in de kantlijnen.
Vervolgens bekijk ik, je gelooft het of niet, alle pagina's nog een keer, maar dan via een spiegeltje.
Ongelooflijk wat je dan allemaal voor nieuws ziet.
Alles waarmee ik al vertrouwd bleek, blijkt gespiegeld vaak geheel anders in elkaar te steken.
Muren die niet doorlopen achter tafels, verwrongen ruimtes, scheve hoofden, stoelen met drie poten.
Probeer het zelf maar eens: kijk bij het tandenpoetsen eens goed via de spiegel naar het gezicht van je partner, je komt niet meer bij. Alles waarvan jij altijd hebt aangenomen dat het recht stond, blijkt helemaal niet recht te staan.
Doe het op een slim moment, want het is niet bevorderlijk voor je relatie.

In de kantlijn hierboven betekenen die krabbels van boven naar beneden:
- dat het doek vlak voor Rembrandt hoger moet,
- dan iets dat ik ook niet meer kan ontcijferen,
- dat de figuur links groter moet
- en Rembrandt juist weer kleiner,
- en uiteindelijk dat het doek bij de deur platter moet.
Vroeger betekende dat veel typex en dan maar hopen dat ik het poppetje net zo lekker opnieuw, maar dan groter / kleiner kon tekenen. Aan kopieŰren en plakken had ik een hekel, want ik had Ún geen kopieermachine met vergroot en verkleinfunctie, Ún er bestond altijd de kans dat je later in het boek de plaklijntjes bleef zien.
Ik heb die kopieermachine nu wel in de vorm van m'n computer.
Daar scan ik m'n originelen op in en dan kan ik oneindig veel knippen en plakken en alle randjes keurig wegwerken.
Dat nodigde in het begin nogal eens uit tot slordig tekenwerk, "ach, dat knip en plak ik later wel", maar dat werkte niet.
Lekker tekenen stimuleert lekker tekenen.
Gaat met meer dingen op volgens mij...

volgende pagina...