The Making Of #2 - Het uitgewerkte scenario...

 volgende


Ik wist op een gegeven moment denk ik bijna alles wat er te weten is over Rembrandt in Leiden (zo herkende ik aan het eind van het 'inlezen' meer en meer de teksten waar men leentjebuur bij andere schrijvers had gedaan).
Vervolgens zet ik dan de poorten open in m'n hoofd, zo van "laat maar komen"...
Wat er dan gebeurt gaat voor mijn gevoel buiten mijzelf om, ik heb er geen controle over.
Het lijkt dan wel of er zich een film voor mijn geestesoog afspeelt en ik geniet van de leuke of mooie scene's.
Tegen de tijd dat er zich een heel stapeltje scene's verzameld hebben, worden er plots twee of drie scene's aan elkaar gekoppeld. Er ontstaat een verband... er ontstaat een verhaaltje...
En zo gaat dat een tijdje door en dan zie ik een verhaal, een verhaal met her en der gaten.
Dan gaat dat gedeelte van m'n hersens dat ik ook voor het oplossen van cryptogrammen gebruik aan de gang met die 'gaten'.
"Als hij dat atelier binnenloopt en hij pakt dat schilderij, hoe krijg ik 'm dan zo gek dat-ie niet met dat schilderij maar met dat andere weer weggaat?"
Puzzelen...

Dan komt er een moment dat het wel lijkt of er een wekker afgaat, de tijd is op.
Ik sprong in dit geval uit bad, rende bijna naar m'n tekentafel, pakte een stapel wit papier (lege vellen werken bij mij altijd stimulerend) en ging aan het schrijven.
Dit is 'heilige tijd' waarin ik niet gestoord wil worden, want alles komt maar één keer voorbij naar mijn ervaring.
Gelukkig was het avond, kinderen in bed en vrouw met vriendinnen buitenshuis aan het borrelen.
Ze zeggen wel eens dat een verhaal zichzelf schrijft en zo ervaar ik dat ook, het spuit er uit.
Dan gebruik ik ook alle in mijn nabijheid verkerende stimulerende middelen, in dit geval sigaren en koffie en later whisky.
Schrijven, schrijven, schrijven, in een bijna onleesbaar handschrift (zie vorige aflevering 'Eerste opzet van een scenario').
En ook hier gaat er op een gegeven moment een wekker, de tijd is op. Het scenario af.
En daar moet ik het dan mee doen.
Goed of slecht of iets daar tussen in, daar moet ik het mee doen. Beter kan ik niet. Ik heb m'n best gedaan.
Wat een vreugde is dat, om te voelen dat je je best hebt gedaan, dat je op de bodem van je kunnen bent geweest.
I love it!

volgende pagina...